![Kukurydza na ziarno jako roślina wsparcia dla zrównoważonego rolnictwa](/images/art/25_b5f88777-e041-4030-b148-52843d6de3c9.webp)
Nowoczesne odmiany kukurydzy, takie jak DKC 3595, uprawiane główne na ziarno (a także jako surowiec do produkcji paszy) mogą stanowić skuteczne wsparcie dla zrównoważonego rolnictwa. Ich genetyczna odporność na patogeny ogranicza potrzebę stosowania chemicznych środków ochrony roślin, co pozwala wdrożyć zrównoważony system gospodarowania. Zobacz, jakie korzyści niesie za sobą uprawa kukurydzy na ziarno i czy faktycznie może wpływać na harmonijny rozwój gospodarczy, społeczny i przyrodniczy.
Kukurydza na ziarno – korzyści i wyzwania dla rolnictwa
Większość odmian kukurydzy charakteryzuje się dobrym wigorem początkowym i wysokim potencjałem plonowania, dzięki czemu roślina może pomóc w zapewnieniu bezpieczeństwa żywnościowego na świecie. Może być używana nie tylko do produkcji żywności, ale także wspomnianych już pasz dla zwierząt, a nawet jako surowiec dla przemysłu bioenergetycznego.
Biorąc pod uwagę, że wiąże dwutlenek węgla, zapobiega erozji i stabilizuje strukturę gleby, jej uprawa może przysłużyć się środowisku naturalnemu. Oczywiście, aby uzyskać oczekiwane efekty, należy podejmować świadome działania. Nie wystarczy wysiać ziarna – równie istotne jest stosowanie nawozów i herbicydów. Co ciekawe, kukurydza ma obniżoną tolerancję na inne rośliny, dlatego wymaga siania w szerokich międzyrzędziach. Z tego względu jest bardziej narażona na zachwaszczenie i wymaga szczególnej ochrony z użyciem środków chwastobójczych.
Kukurydza na ziarno a rolnictwo zrównoważone
Rośliny hybrydowe, takie jak kukurydza DKC 3595, są postrzegane jako wsparcie dla rolnictwa zrównoważonego. Zwiększona odporność na czynniki zewnętrzne oraz zdolność do głębokiego zakorzenienia się umożliwiają lepsze wykorzystanie wody i składników mineralnych. To kluczowe kwestie, które stanowią odpowiedź na wyzwania związane ze zmianami klimatycznymi.
Warto przy tym zaznaczyć, że hybrydowe odmiany kukurydzy na ziarno (ale nie tylko) oddziałują w pewien sposób na lokalne ekosystemy. Stabilna produkcja i duża odporność na patogeny chorobotwórcze redukują potrzebę stosowania chemicznych środków ochrony roślin oddziałujących negatywnie na zapylacze i inne organizmy żywe (niecelowe). Niestety, takie działania niosą też pewne wyzwania, w tym ryzyko erozji genetycznej i związane z tym zmniejszenie biologicznej różnorodności.
Wyzwania stojące przed rolnictwem zrównoważonym
Jednym ze sposobów na uniknięcie negatywnych skutków stosowania odmian hybrydowych, jest wdrożenie praktyk rolnictwa precyzyjnego ze szczególnym uwzględnieniem płodozmianu. Integracja uprawy kukurydzy z innymi gatunkami roślin uprawnych pozwala zachować stabilność ekosystemu, zwiększając jednocześnie jego odporność na patogeny oraz szkodliwe zmiany klimatyczne.
- Zewnętrzny materiał partnerski
![authoricon](https://niiu.pl/templates/niiu/images/authorbutton.png)
![dateicon](https://niiu.pl/templates/niiu/images/datebutton.png)